Lijst met woorden beginnend met Snelle modus Klik om de achtste letter te kiezen
Klik om de zevende letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 7 9 10 11 12 13 14
Er zijn 24 woorden beginnend met SPREEKTspreekt spreektaal spreektaaltje spreektaaltjes spreekt␣aan spreekt␣af spreektalen spreekt␣door spreek␣tegen spreektijd spreektijden spreekt␣in spreekt␣kwaad spreekt␣mis spreekt␣na spreek␣toe spreektrant spreektranten spreekt␣recht spreekt␣tegen spreekt␣toe spreekt␣uit spreekt␣voor spreekt␣vrij 57 definities gevonden- spreekt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van spreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van spreken.
- spreektaal — n. De taal die men bij het gewone spreken gebruikt.
- spreektaaltje — n. Verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord spreektaal.
- spreektaaltjes — n. Verkleinwoord meervoud van het zelfstandig naamwoord spreektaal.
- spreekt␣aan — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van aanspreken.
- spreekt␣af — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van afspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van afspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van afspreken.
- spreektalen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord spreektaal.
- spreekt␣door — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van doorspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van doorspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van doorspreken.
- spreek␣tegen — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tegenspreken. — w. Gebiedende wijs van tegenspreken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tegenspreken.
- spreektijd — n. De tijd die je in een vergadering mag spreken. — n. De tijd die je kunt telefoneren met je telefoon voordat de batterij leeg is.
- spreektijden — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord spreektijd.
- spreekt␣in — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van inspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van inspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van inspreken.
- spreekt␣kwaad — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kwaadspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kwaadspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van kwaadspreken.
- spreekt␣mis — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van misspreken.
- spreekt␣na — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van naspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van naspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van naspreken.
- spreek␣toe — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. Gebiedende wijs van toespreken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken.
- spreektrant — n. Manier van spreken.
- spreektranten — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord spreektrant.
- spreekt␣recht — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rechtspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rechtspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van rechtspreken.
- spreekt␣tegen — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tegenspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tegenspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van tegenspreken.
- spreekt␣toe — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van toespreken.
- spreekt␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitspreken.
- spreekt␣voor — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van voorspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van voorspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van voorspreken.
- spreekt␣vrij — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vrijspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vrijspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van vrijspreken.
|