Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een zevende letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 6 7 8 9 10 11 12 13
Er zijn 22 woorden bevattend met BENOEMbenoem benoembaar benoemde benoemden benoemen benoemend benoemende benoeming benoemingen benoeminkje benoeminkjes benoemt herbenoem herbenoembaar herbenoemde herbenoemden herbenoemen herbenoemend herbenoemt onbenoemd vastbenoemd zelfbenoemd 33 definities gevonden- benoem — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van benoemen. — w. Gebiedende wijs van benoemen. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van benoemen.
- benoembaar — bijv. Dat iemand verkiesbaar is voor een functie. — bijv. Eigenschappen hebbend die voldoende zijn om een functie…
- benoemde — w. Enkelvoud verleden tijd van benoemen.
- benoemden — w. Meervoud verleden tijd van benoemen.
- benoemen — w. Overgankelijk ~ tot iemand aanwijzen voor het vervullen van een bepaald ambt. — w. Overgankelijk (taalkunde) ~ als vaststellen tot welke woordsoort… — w. Iets een naam geven.
- benoemend — w. Onvoltooid deelwoord van benoemen.
- benoemende — w. Verbogen vorm van benoemend, het onvoltooid deelwoord van benoemen.
- benoeming — n. Het toewijzen van een ambt aan iemand.
- benoemingen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord benoeming.
- benoeminkje — n. Verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord benoeming.
- benoeminkjes — n. Verkleinwoord meervoud van het zelfstandig naamwoord benoeming.
- benoemt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van benoemen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van benoemen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van benoemen.
- herbenoem — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herbenoemen. — w. Gebiedende wijs van herbenoemen. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herbenoemen.
- herbenoembaar — bijv. Opnieuw voor een volgende termijn aan te stellen in een functie.
- herbenoemde — w. Enkelvoud verleden tijd van herbenoemen.
- herbenoemden — w. Meervoud verleden tijd van herbenoemen.
- herbenoemen — w. Iemand opnieuw aanwijzen voor het vervullen van een bepaald ambt.
- herbenoemend — w. Onvoltooid deelwoord van herbenoemen.
- herbenoemt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herbenoemen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herbenoemen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van herbenoemen.
- onbenoemd — bijv. Waar geen naam of woord voor is gegeven.
- vastbenoemd — bijv. (Economie) een vaste aanstelling hebbend.
- zelfbenoemd — bijv. Van iemand die zichzelf een (openbare) functie of titel heeft gegeven.
|