|
Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een zevende letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 10 11 12 13 14 15 16 18 19 21
Er zijn 19 woorden bevattend met BSTANTsubstantie —— substantief substanties —— substantieel —— substantietje substantieven substantiveer —— substantietjes substantiveert substantiveren substantivisch —— substantiveerde substantiverend substantivering —— substantiveerden substantiverende —— transsubstantiatie —— transsubstantiaties —— predicaatssubstantief 29 definities gevonden- substantie — n. (Medisch) (scheikunde) stof (stoffen). — n. Kern van een zaak. — n. (Filosofie) wat aan iets anders ten grondslag ligt en daaraan…
- substantief — n. Zelfstandig naamwoord. — bijv. Zelfstandig, een substantie zijnde. — bijv. (Taalkunde) zelfstandig, als een substantief.
- substanties — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord substantie.
- substantieel — bijv. Van de substantie, met substantie. — bijv. Fundamenteel.
- substantietje — n. Verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord substantie.
- substantieven — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord substantief.
- substantiveer — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van substantiveren. — w. Gebiedende wijs van substantiveren. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd…
- substantietjes — n. Verkleinwoord meervoud van het zelfstandig naamwoord substantie.
- substantiveert — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van substantiveren. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van substantiveren. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van substantiveren.
- substantiveren — w. Overgankelijk (taalkunde) tot een substantief maken.
- substantivisch — bijv. (Taalkunde) als met de betekenis of functie van een substantief.
- substantiveerde — w. Enkelvoud verleden tijd van substantiveren.
- substantiverend — w. Onvoltooid deelwoord van substantiveren.
- substantivering — n. Het substantiveren.
- substantiveerden — w. Meervoud verleden tijd van substantiveren.
- substantiverende — w. Verbogen vorm van substantiverend, het onvoltooid deelwoord…
- transsubstantiatie — n. Wezensverandering. — n. (Religie) (rooms-katholiek): verandering van brood en wijn…
- transsubstantiaties — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord transsubstantiatie.
- predicaatssubstantief — n. (Grammatica) zelfstandig naamwoord dat dienst doet als naamwoordelijk…
Zie deze lijst voor:
| |