|
Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een zevende letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 7 8 9 10 11 12 13 14
Er zijn 19 woorden bevattend met EHOORDaanbehoorde aanbehoorden behoorde behoorde␣aan behoorden behoorden␣aan behoorden␣toe behoorde␣toe gehoord ongehoord toebehoorde toebehoorden toehoorde toehoorden toehoorder toehoorders toehoordertje toehoordertjes veelgehoord 25 definities gevonden- aanbehoorde — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van aanbehoren. — w. Verbogen vorm van aanbehoord, voltooid deelwoord van aanbehoren.
- aanbehoorden — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van aanbehoren.
- behoorde — w. Enkelvoud verleden tijd van behoren. — w. Verbogen vorm van behoord, voltooid deelwoord van behoren.
- behoorde␣aan — w. Enkelvoud verleden tijd van aanbehoren.
- behoorden — w. Meervoud verleden tijd van behoren.
- behoorden␣aan — w. Meervoud verleden tijd van aanbehoren.
- behoorden␣toe — w. Meervoud verleden tijd van toebehoren.
- behoorde␣toe — w. Enkelvoud verleden tijd van toebehoren.
- gehoord — w. Vormt de voltooide tijden. — w. Vormt de lijdende vorm. — w. Attributief gebruikt.
- ongehoord — bijv. Schandelijk, zo erg dat niemand ooit van zoiets gehoord heeft.
- toebehoorde — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van toebehoren. — w. Verbogen vorm van toebehoord, voltooid deelwoord van toebehoren.
- toebehoorden — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van toebehoren.
- toehoorde — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van toehoren.
- toehoorden — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van toehoren.
- toehoorder — n. (Communicatie) iemand die luistert naar wat gezegd of gespeeld… — n. Publiek, luisteraar.
- toehoorders — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord toehoorder.
- toehoordertje — n. Verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord toehoorder.
- toehoordertjes — n. Verkleinwoord meervoud van het zelfstandig naamwoord toehoorder.
- veelgehoord — bijv. Vaak uitgesproken, dikwijls gezegd.
| |