|
Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een achtste letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Er zijn 24 woorden bevattend met ERSCHIKherschik herschikken herschikkend herschikkende herschikking herschikkingen herschikt herschikte herschikten onderschik onderschikken onderschikkend onderschikkende onderschikking onderschikkingen onderschikt onderschikte onderschikten verschik verschikken verschikkend verschikkende verschikte verschikten 36 definities gevonden- herschik — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herschikken. — w. Gebiedende wijs van herschikken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herschikken.
- herschikken — w. Overgankelijk een nieuwe volgorde geven, opnieuw samenstellen.
- herschikkend — w. Onvoltooid deelwoord van herschikken.
- herschikkende — w. Verbogen vorm van herschikkend, het onvoltooid deelwoord van herschikken.
- herschikking — n. Een actie waarbij zaken in een nieuwe orde worden neergezet.
- herschikkingen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord herschikking.
- herschikt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herschikken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van herschikken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van herschikken.
- herschikte — w. Enkelvoud verleden tijd van herschikken.
- herschikten — w. Meervoud verleden tijd van herschikken.
- onderschik — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van onderschikken. — w. Gebiedende wijs van onderschikken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van onderschikken.
- onderschikken — w. Overgankelijk in een afhankelijke of minder belangrijke positie stellen. — w. Wederkerend genoegen nemen met een tweede plaats.
- onderschikkend — w. Onvoltooid deelwoord van onderschikken. — bijv. (Taalkunde) een afhankelijke bijzin scheppend.
- onderschikkende — w. Verbogen vorm van onderschikkend, het onvoltooid deelwoord van onderschikken.
- onderschikking — n. (Taalkunde) een samenvoeging van twee zinnen tot een geheel…
- onderschikkingen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord onderschikking.
- onderschikt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van onderschikken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van onderschikken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van onderschikken.
- onderschikte — w. Enkelvoud verleden tijd van onderschikken.
- onderschikten — w. Meervoud verleden tijd van onderschikken.
- verschik — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verschikken. — w. Gebiedende wijs van verschikken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verschikken.
- verschikken — w. Kleding over het lichaam verschuiven.
- verschikkend — w. Onvoltooid deelwoord van verschikken.
- verschikkende — w. Verbogen vorm van verschikkend, het onvoltooid deelwoord van verschikken.
- verschikte — w. Enkelvoud verleden tijd van verschikken.
- verschikten — w. Meervoud verleden tijd van verschikken.
| |