Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een achtste letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 7 10 11 12 13 14 15 16 17
Er zijn 20 woorden bevattend met GELIJKTgelijkt gelijktijdig gelijktijdigheden gelijktijdigheid gelijktonig gelijktrek gelijktrekken gelijktrekkend gelijktrekkende gelijktrekt gelijktrok gelijktrokken isgelijkteken isgelijktekens vergelijkt verongelijkt verongelijkte verongelijkten verongelijktheden verongelijktheid 27 definities gevonden- gelijkt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van gelijken.
- gelijktijdig — bijv. Op het zelfde moment plaats hebbende.
- gelijktijdigheden — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord gelijktijdigheid.
- gelijktijdigheid — n. Het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen.
- gelijktonig — bijv. (Muziek) dezelfde toon voortbrengend bij in- en uitblazen.
- gelijktrek — w. (In een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd…
- gelijktrekken — w. Overgankelijk op hetzelfde niveau brengen.
- gelijktrekkend — w. Onvoltooid deelwoord van gelijktrekken.
- gelijktrekkende — w. Verbogen vorm van gelijktrekkend, het onvoltooid deelwoord van gelijktrekken.
- gelijktrekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd… — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijktrekken.
- gelijktrok — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van gelijktrekken.
- gelijktrokken — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van gelijktrekken.
- isgelijkteken — n. (Wiskunde) het symbool = dat een gelijkheid aanduidt.
- isgelijktekens — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord isgelijkteken.
- vergelijkt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vergelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vergelijken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van vergelijken.
- verongelijkt — bijv. Boos door vermeend onrecht. — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken.
- verongelijkte — w. Enkelvoud verleden tijd van verongelijken.
- verongelijkten — w. Meervoud verleden tijd van verongelijken.
- verongelijktheden — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord verongelijktheid.
- verongelijktheid — n. Het zich tekort gedaan voelen.
|