Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een achtste letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 7 10 11 12 13 14 15 16 17
Er zijn 20 woorden bevattend met GELIJKTgelijkt —— gelijktrek gelijktrok vergelijkt —— gelijktonig gelijktrekt —— gelijktijdig verongelijkt —— gelijktrekken gelijktrokken isgelijkteken verongelijkte —— gelijktrekkend isgelijktekens verongelijkten —— gelijktrekkende —— gelijktijdigheid verongelijktheid —— gelijktijdigheden verongelijktheden 27 definities gevonden- gelijkt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van gelijken.
- gelijktrek — w. (In een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd…
- gelijktrok — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van gelijktrekken.
- vergelijkt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vergelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van vergelijken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van vergelijken.
- gelijktonig — bijv. (Muziek) dezelfde toon voortbrengend bij in- en uitblazen.
- gelijktrekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd… — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gelijktrekken.
- gelijktijdig — bijv. Op het zelfde moment plaats hebbende.
- verongelijkt — bijv. Boos door vermeend onrecht. — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verongelijken.
- gelijktrekken — w. Overgankelijk op hetzelfde niveau brengen.
- gelijktrokken — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van gelijktrekken.
- isgelijkteken — n. (Wiskunde) het symbool = dat een gelijkheid aanduidt.
- verongelijkte — w. Enkelvoud verleden tijd van verongelijken.
- gelijktrekkend — w. Onvoltooid deelwoord van gelijktrekken.
- isgelijktekens — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord isgelijkteken.
- verongelijkten — w. Meervoud verleden tijd van verongelijken.
- gelijktrekkende — w. Verbogen vorm van gelijktrekkend, het onvoltooid deelwoord van gelijktrekken.
- gelijktijdigheid — n. Het op hetzelfde moment plaatsvinden van meerdere gebeurtenissen.
- verongelijktheid — n. Het zich tekort gedaan voelen.
- gelijktijdigheden — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord gelijktijdigheid.
- verongelijktheden — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord verongelijktheid.
|