|
Lijst met woorden bevattend met Snelle modus Klik om een zesde letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
Er zijn 17 woorden bevattend met PTREKoptrek —— optrekt —— optrekje —— optrekjes optrekken stuiptrek —— optrekkend stuiptrekt —— optrekkende stuiptrekte —— stuiptrekken stuiptrekten —— stuiptrekkend stuiptrekking —— stuiptrekkende —— stuiptrekkingen —— de␣poeplap␣trekken 28 definities gevonden- optrek — w. (In een bijzin) eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van optrekken. — n. Meestal gebruikt in de verklein vorm: een kleine woning of…
- optrekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van optrekken. — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van optrekken.
- optrekje — n. Verkleinwoord enkelvoud van het zelfstandig naamwoord optrek.
- optrekjes — n. Verkleinwoord meervoud van het zelfstandig naamwoord optrek.
- optrekken — w. Overgankelijk door trekken iets naar boven halen. — w. Ergatief zich naar een bepaald doel toe bewegen, meestal ten aanval. — w. Ergatief op snelheid komen.
- stuiptrek — w. Eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiptrekken. — w. Gebiedende wijs van stuiptrekken. — w. (Bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiptrekken.
- optrekkend — w. Onvoltooid deelwoord van optrekken.
- stuiptrekt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiptrekken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiptrekken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van stuiptrekken.
- optrekkende — w. Verbogen vorm van optrekkend, het onvoltooid deelwoord van optrekken.
- stuiptrekte — w. Enkelvoud verleden tijd van stuiptrekken.
- stuiptrekken — w. .inergatief onwillekeurige bewegingen maken bij een toeval.
- stuiptrekten — w. Meervoud verleden tijd van stuiptrekken.
- stuiptrekkend — w. Onvoltooid deelwoord van stuiptrekken. — bijv. Een epileptische aanval hebbend. — bijv. Bezig met te sterven of ten onder te gaan.
- stuiptrekking — n. Zenuwtrekking als bij een epileptisch insult. — n. De laatste bewegingen van verzet voordat iets of iemand sterft…
- stuiptrekkende — w. Verbogen vorm van stuiptrekkend, het onvoltooid deelwoord van stuiptrekken.
- stuiptrekkingen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord stuiptrekking.
- de␣poeplap␣trekken — fr. (Zegswijze) ergens voor betalen, de portemonnee trekken.
| |