Lijst met woorden van 10 letters bevattend met Snelle modus Klik om een zevende letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 17 18
Er zijn 17 woorden van tien letters bevattend met PREEKTaanpreekte aanspreekt afpreekten bepreekten misspreekt preekte␣aan preekten␣af preektonen spreektaal spreekt␣aan spreektijd spreekt␣mis spreekt␣toe spreekt␣uit toespreekt uitspreekt verspreekt 32 definities gevonden- aanpreekte — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van aanpreken.
- aanspreekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken. — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken.
- afpreekten — w. (In een bijzin) meervoud verleden tijd van afpreken.
- bepreekten — w. Meervoud verleden tijd van bepreken.
- misspreekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken. — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken.
- preekte␣aan — w. Enkelvoud verleden tijd van aanpreken.
- preekten␣af — w. Meervoud verleden tijd van afpreken.
- preektonen — n. Meervoud van het zelfstandig naamwoord preektoon.
- spreektaal — n. De taal die men bij het gewone spreken gebruikt.
- spreekt␣aan — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van aanspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van aanspreken.
- spreektijd — n. De tijd die je in een vergadering mag spreken. — n. De tijd die je kunt telefoneren met je telefoon voordat de batterij leeg is.
- spreekt␣mis — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van misspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van misspreken.
- spreekt␣toe — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van toespreken.
- spreekt␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitspreken.
- toespreekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken. — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van toespreken.
- uitspreekt — w. (In een bijzin) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken. — w. (In een bijzin) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitspreken.
- verspreekt — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verspreken. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verspreken. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van verspreken.
|