Lijst met woorden van 9 letters bevattend met Snelle modus Klik om een zesde letter toe te voegen
Klik om de laatste letter te verwijderen
Klik om de woordgrootte te wijzigen Allemaal alfabetisch Allemaal op maat 5 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 19 20
Er zijn 21 woorden van negen letters bevattend met STUITafstuiten afstuitte blaast␣uit freest␣uit loodst␣uit opstuiten opstuitte pluist␣uit poetst␣uit proest␣uit stuitbeen stuiten␣af stuitende stuiten␣op stuiterde stuiteren stuiterig stuithoen stuitte␣af stuitte␣op vriest␣uit 34 definities gevonden- afstuiten — w. Door botsen stuiten zonder dat iets doorboord wordt en verdergaan… — w. Door botsen niet verder kunnen in de richting waarin iets ging.
- afstuitte — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van afstuiten.
- blaast␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitblazen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitblazen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitblazen.
- freest␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitfrezen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitfrezen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitfrezen.
- loodst␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitloodsen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitloodsen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitloodsen.
- opstuiten — w. Naar boven stuiteren.
- opstuitte — w. (In een bijzin) enkelvoud verleden tijd van opstuiten.
- pluist␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitpluizen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitpluizen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitpluizen.
- poetst␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitpoetsen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitpoetsen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitpoetsen.
- proest␣uit — w. Enkelvoud tegenwoordige tijd van uitproesten#gebiedende wijs…
- stuitbeen — n. (Anatomie) onderste deel van de ruggengraat, de laatste vier…
- stuiten␣af — w. Meervoud tegenwoordige tijd van afstuiten.
- stuitende — w. Verbogen vorm van stuitend, het onvoltooid deelwoord van stuiten.
- stuiten␣op — w. Meervoud tegenwoordige tijd van opstuiten.
- stuiterde — w. Enkelvoud verleden tijd van stuiteren.
- stuiteren — w. Ergatief herhaaldelijk vanaf de bodem kaatsend opspringen.
- stuiterig — bijv. Wat heel erg goed stuitert.
- stuithoen — n. (Vogels) een vogel die tot de orde Tinamiformes behoort.
- stuitte␣af — w. Enkelvoud verleden tijd van afstuiten.
- stuitte␣op — w. Enkelvoud verleden tijd van opstuiten.
- vriest␣uit — w. Tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitvriezen. — w. Derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van uitvriezen. — w. (Verouderd) gebiedende wijs meervoud van uitvriezen.
|